در حال بارگذاری لطفا شکیبا باشید...
گفتگوی مدیرعامل خانه تئاتر با روزنامه اعتماد

مدیرعامل خانه‌تئاتر از چالش‌های واگذاری امور به صنف می‌گوید


■ اخبار » خبر ■ شناسه خبر : ۱۰۲۶ ■ سه‌شنبه ۰۸ اسفند ۱۳۹۶ ساعت ۱۶:۴۷
مدیرعامل خانه تئاتر در مصاحبه‌ای با روزنامه اعتماد به چالش‌های موجود در تئاتر پرداخته است.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر شرح مصاحبه به شرح زیر است:

از وقتی مدیرعاملی را پذیرفتید بارها بر لزوم تعامل با دولت و منتقدان خانه تئاتر تاکید کرده‌اید،‌ بعد از یک سال فکر می‌کنید این تعامل امکان پذیر است یا خیر؟

چاره ای جز تعامل وجود ندارد. ما که نمی خواهیم با رو در رویی امور را سامان ببخشیم چون همه از نتیجه اش با خبریم. شاید با تعامل به حد متوسطی از سامان یافتن مسائل اهالی تئاتر که کم هم نیست دست پیدا کنیم. کورسوی امید همواره وجود داشته و بشر بدون امید امکان ادامه ندارد. ما با یک شوغی آمدیم و به خواسته دولت در دهه 70 لبیک گفتیم تا با ایجاد خانه اوضاع تئاتر عوض شود. بویژه وقتی چیزی به اسم «خانه» درست می شود ناخواسته امنیت را همراه خود می‌آورد. یک اساسنامه تیپ در اختیار ما قرار گرفت که اساسنامه خانه تئاتر نیز بر همان مبنا نوشته شد. البته به مرور متوجه شدیم اساسنامه فعلی ایرادهایی دارد که در جهت رفع آن گام برمی‌داریم. همه امید ما هم به ماده 7 اساسنامه بود که 14 بند دارد و چند سال است می‌دویم بلکه تعدادی از این بندها فعال شود. همیشه گفته‌ام که بعضا در مسائل رفاهی و بیمه‌ای پیش رفت‌هایی داشته‌ایم اما هیچگاه نتوانستیم گامی به فعال کردن ظرفیت‌های بندهای دیگر نزدیک شویم. چرا؟‌ به این دلیل که بندهای دیگر را نه به تمامی ، مرکزی دولتی انجام می‌دهد.

و شما همواره به تصدی گری دولت انتقاد داشته اید.

شدیدا انتقاد داشته و دارم. این نکته را به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی سابق هم انتقال دادم و شما اگر به فراز صحبت‌های وزیر در7 فروردین سال گذشته توجه کنید، پاسخ روشنی به درخواست تشکیلات صنفی داده اند. آنجا بود که متوجه شدیم اتفاقا دولت هم به جد پی گیر واگذاری امور به صنوف و مشخصا خانه تئاتر است.    

اینکه شما مسائل صنفی را با وزیر درمیان گذاشتید موجب سوء برداشت نشد؟

ما که با نظر کنونی دولت مخالفت نداریم اتفاقا در این زمینه اشتراک ‌نظر وجود دارد. اگر دولت امور اجرایی را به صنف واگذار کند که به نفع خودش است، مسئولیت‌هایش کمتر می شود و می تواند به وظایف اصلی اش یعنی سیاستگذاری بپردازد. بعد از انحلال انجمن نمایش و فعال شدن انجمنی که همیشه به آن انجمن جعلی هنرهای نمایشی اطلاق کرده ام و برای گفته ام دلیل دارم، همه چیز شکل دیگری به خودش گرفت. از طرفی می‌پذیرم در این سال‌ها خیلی سفت و سخت پای اساسنامه‌مان ناایستادیم ولی حالا زمان آن فرا رسیده که حق را البته با تعامل و گفتگو و دوستی بگیریم. اما در همین مدت که نماینده دولت به صراحت اعلام می‌کند امور باید برعهده صنف باشد، دو دبیر جشنواره بدون مشورت با خانه تئاتر انتخاب می شوند. اینجا است که شک و شبهه پیش می‌آید. ما نمی گوییم تعیین کننده باشیم، چون مشارکت و تعامل معنا و مفهوم دیگری دارد. ما یک بام دو هوا که نداریم، الان خانه موسیقی و خانه سینما در امور اجرایی مشارکت دارند ولی خانه تئاتر نه.

چون آقای نوربخش توامان بین هنرمندان و مدیران مقبول است و برای تایید صلاحیت‌های حراستی مشکلی ندارد.

مگر ما با جایی مشکل داریم ؟ خانه سینما چی؟ بی‌اعتمادی بزرگترین لطمه را به ما زده چون صحبت شما موید همین امر است. ولی آقای صالحی امیری در همین برهه زمانی 10 ماهه‌ای که داشت بسیار به ما اعتماد کرد. من نمی‌توانم جلوی خودم را بگیرم و به کل سکوت کنم، بارها گفته‌ام ما به صورت شخصی رفاقت داریم اما وقتی پای شخصیت حقوقی و فعالیت صنفی به میان می‌آید طبیعی است در بعضی امور با یکدیگر تعارض داشته باشیم. مثلا ما نمی توانیم از مقوله ی خصوصی سازی تئاتر و تبعات کوتاه مدت و دراز مدت آن بگذریم.نمی توانیم معترض موازی کاری ها در تئاتر نباشیم.

پیشنهاد خانه تئاتر چیست؟

من نمی‌گویم تئاتر خصوصی اتفاق ناخوشایندی است چون بخشی از اختیارات به این واسطه خود به خود به مردم واگذار می‌شود، اما باید کارشناسی صورت می‌گرفت. چرا باید همه چیز به نفع سالن خصوصی پیش برود و مدیران این سالن‌ها بدون در نظر گرفتن منافع گروه‌ها فقط به سود خود توجه کنند. البته باید از این افراد که سرمایه‌هایشان را به این عرصه آوردند تشکر کرد اما باید پرسید، بودجه ی تئاتر چه می شود؟ چون با نظر رئیس جمهور جزئیات بودجه تمامی ارگان‌ها منتشر شده و ما حالا می‌توانیم بپرسیم سرنوشت اعتبارات عرصه فرهنگ و هنر چگونه صرف می شود؟ چرا از حمایت‌های 10 سال قبل خبری نیست؟ درحالیکه بودجه می‌تواند بخشی از هزینه‌های گروه‌های نمایشی را برای اجرا در سالن‌ خصوصی را تامین کند. چرا میلیارد ی هزینه ی بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر می‌شود ولی مثل سابق هنرمندان درجه یک به ایران نمی‌آیند؟ حالا وقتی این بحث‌ها را مطرح می‌کنیم اینطور تصور می‌کنند که مخالفیم و سونظر داریم.

دولت این نقد را مطرح می‌کند که خانه تئاتر در سازماندهی ساختار خودش موفق عمل نمی‌کند. چطور می‌تواند مشکلات تئاتر ایران را برطرف کند؟

این حرف اشتباه است. چون در اساسنامه خانه تئاتر 14 بند وجود دارد که دولت باید پاسخ دهد برای اجرایی شدن آنها چه کمکی به ما کرده است. این که بگویند خانه تئاتر هیچ قدمی برنداشته و کاری از پیش نبرده است، بی انصافی است. به هرحال مسئله خودگردانی اقتصادی تئاتر تا امروز لطمه داشته و از این بعد هم لطمه‌های بیشتری خواهد زد. تئاتر در هیچ نقطه‌ای از جهان خودکفا نیست و دولت‌ها و شهرداری‌ها بدون آنکه نظارتی بر فعالیت هنرمندان داشته باشند فقط از آنها حمایت می‌کنند. صحبت ما چیست؟ همان چیزی که عرف و قانون می‌گوید. یعنی دولت باید به سیاستگذاری، حمایت ، هدایت و نظارت بپردازد و من متوجه نمی‌شوم چرا واگذاری امور به هنرمندان و افراد کارشناس ایجاد نگرانی می‌کند.. ما نمی‌گوییم بودجه دست ما باشد،‌ بلکه بحث فقط بر سر این است که اینقدر بدون مشورت ما برنامه ریزی و هزینه نشود. خانه تئاتر باید بر هزینه‌کرد بودجه نظارت داشته باشد. چرا دیر به فکر ما می افتند؟ دبیر جشنواره تئاتر فجر دو ماه مانده به برگزاری ، تازه نامه می‌دهد و از من عذرخواهی می‌کند.

 

 

البته با استقبال شما مواجه نشد. درحالیکه می‌توانستید ارسال نامه را به عنوان ابراز حسن نیت دبیر جشنواره و نماینده دولت تلقی کنید.

نوش دارو پس از مرگ سهراب؟ حتی با نگاهی گذرا به گروه مشاوران دبیر جشنواره متوجه می‌شدید پای یک حلقه مشخص در میان است. چرا باید تا این حد بسته عمل می شد؟ این یعنی انحصار طلبی. چرا فقط خودمان را می‌بینیم؟ تئاتر ایران که دایره 10 نیست! تئاتر ایران 100 است. نباید به سرنوشت هنرمندان هم‌صنف‌ بی‌توجه باشیم ولی متاسفانه منفعت طلبی‌های فردی بزرگترین لطمه را به ما زده است.

در زمینه توجه به منافع جمعی با شما موافقم ولی همزمان این پرسش پیش می‌آید که چه عاملی موجب شد دایره 10 خودش را خارج از صنف تعریف کند. آیا در خانه کاستی وجود داشت؟

ما تئاتری‌ها کمتر به منافع جمعی فکر می‌کنیم. بحث کاستی‌های خانه تئاتر نیست، بحث فقط منفعت‌طلبی فردی است. اگر قرار باشد خانه را به خانه تبدیل کنیم ساکنان باید برایش اهمیت قائل شوند. همه‌اش بیرون نشستیم و ایراد گرفتیم. اگر خانه تئاتر برای منتقدانش کاری نکرد، باید پرسید آنها برای خانه تئاتر چه کرده‌اند. آنها که از تئاتر به شهرت و اعتبار رسیده‌اند، چرا به آینده جوان‌ها و دانشجویان تئاتر فکر نمی‌کنند؟

دایره بسته هیات مدیره خانه تئاتر در تمام این سال‌ها همواره از جمله مهمترین دلایل فاصله گرفتن هنرمندان شاخص تئاتر مطرح شده.

این مسائل را قبول دارم. حتی سال‌ها قبل پیشنهاد دادم به هیات مدیره که همگی در انتخابات خانه تئاتر نامزد نشویم ببینیم ما مشکل داریم یا کلا تئاتر درست نشدنی نیست. خانه تئاتر تشکیل شد من دیگر خانه سینما نرفتم چون خوشحال بودم صاحب تشکیلات صنفی خودمان شده‌ایم. به ضرس قاطع می‌گویم اگر خانه تئاتر نبود امروز با وضعیتی به مراتب بدتر مواجه بودیم. شاید در حد توقع عمل نکرده ولی اینطور هم نبوده که بی‌خاصیت باشد. آن‌هم در وضعیت فقدان روند و سیستم مشخص حمایت دولت از هنرمندان، مگر در مقاطعی که مدیران براساس تصمیم‌های شخصی کمک کرده‌اند.

شما فرد صریح‌الهجه‌ای هستید و انتظار می‌رفت وقتی علیرضا نادری با کارگروه بهسازی خانه همراه شد با صدای بلند حمایت کنید، چرا این اتفاق نیفتاد؟

گرچه رسانه‌ای نشد ولی بعد از حضور در خانه تئاتر از یکی از آن عزیزان خواستم نتیجه بررسی‌ها و پیشنهادهای کارگروه را در اختیارم بگذارد. ولی نگذاشت. متاسفانه دوستان ، اصغر همت را این مدت ندیدند بلکه مدیرعامل خانه تئاتری را دیدند که با آن دچار تعارض هستند. در همان اولین مصاحبه هم تمام منتقدان خانه تئاتر را به همکاری فراخواندم و از آن گروه ، انتظارحداقل یک تماس را داشتم. البته من مسئله اوتوماسیون و IT را پی‌گیری کردم. برنامه ریز آن را هم پیدا کردم و در جریان طرح بهسازی خانه تئاتر قرار گرفتم.کار را دنبال کردیم و به جاهای خوبی هم رسیده.

موسسه توسعه هنرهای معاصر و معاون هنری آن زمان اعلام کردند 360 میلیون تومان بودجه به پروژه بهسازی خانه تئاتر اختصاص می‌دهد، این مبلغ پرداخت شد؟

ما در حال حاضر با هزینه ای کمتر از 30 میلیون سایت را راه اندازی کرده ایم ، سایتی در حد بعضی از خبرگزاری ها ، فروش آنلاین بلیط هم جزو برنامه هاست ، صندوق اعتباری هنر هم قرار است در ادامه یاریگر ما باشد.

موسسه کمک مالی کرد؟

با کمک موسسه راه اندازی کردیم نمی دانم آن را به حساب مقرری موسسه ی فرهنگی هنری می گذارند یا نه ، تا پایان سال مشخص می شود.

در اینجا لازم می دانم از تعامل همواره ی مدیر عامل موسسه که کاملا شخصی است تشکر کنم.

ما مدام دولت را نقد می‌کنیم درحالیکه به ناکارآمدی نظام اداری موجود آگاه هستیم، اما آیا خانه تئاتر در تمام این سال‌ها پیشنهادی روی میز گذاشت؟ دولت می‌گوید 20 سال است انجمن را پایه‌گذاری کرده‌ام، چرا باید تعطیل کنم یا بدهم دست خانه تئاتر؟

اصلا لزومی ندارد تعطیل کند. فقط یک اسم عوض می‌شود. کافی است انجمن نمایش که زمانی در فقدان نهاد صنفی توسط علی منتظری بنا گذاشته شد، تفویض اختیار کند. حتی نمی‌گویم چرا بودجه انجمن به خانه تئاتر واگذار نشد،‌ می‌گوییم بودجه دست شما فقط ما را در جریان هزینه‌کرد بودجه قرار دهید. یکی دیگر از مشکلات حال حاضر، تعارض با انجمن هنرهای نمایشی بر سر ایجاد شعبه‌های خانه تئاتر در دیگر استان‌ها است. خب بیایید بررسی کنیم ببینیم انجمن نمایش در 20 سال گذشته برای تئاتر استان‌های کشور چه کرده است. مدت‌ها بحث ثبت گروه‌های نمایشی را مطرح کردند اما نتیجه چه شد؟ عملکرد گروه‌های ثبت شده چیست و آیا انجمن به آنها کمک کرده است؟ زمانی روسای انجمن ها انتصابی شدند ، اصلاح کردند. ما که متوجهیم همین انتخابی شدن روسای انجمن‌ها هم نوع دیگری از انتصاب است. انجمنی که قرار بود غیر دولتی باشد، الان 100 درصد دولتی به حساب می‌آید. آیا بحث فقط اخراج آن 50 – 60 نفر بود؟ چرا انجمن نمایش را منحل کردید؟ اگر منحل شد چرا انجمن هنرهای نمایشی بوجود آمد؟

حسین پارسایی آن زمان اینطور گفت که اساسنامه «انجمن نمایش» ایراد داشت.

اگر اساسنامه «انجمن نمایش» ایراد داشت ایرادش را برطرف می کردید؟ چرا منحل کردید؟ حالا اساسنامه «انجمن هنرهای نمایشی ایران» کجاست؟ اساسنامه «خانه تئاتر» را همین حالا می توانید در سایت مشاهده کنید ولی آیا کسی تا به حال اساسنامه انجمن هنرهای نمایشی را دیده است؟ آقایان بگویند کجای اساسنامه «انجمن نمایش» مشکل داشت. بعد جالب است که آن زمان وزیر ارشاد وقت با انحلال موافق نبود اما باید دید بعضی چطور عمل کردند که رای وزیر به یکباره برگشت. از یاد نبریم که در آن جمع 60 نفره حداقل 30 هنرمند اساسی تئاتر این مملکت مثل حمید سمندریان و هما روستا حضور داشتند. بحث چه بود؟ قطع کردن پرداختی ماهیانه 60 هزار تومان و 100 هزار تومان؟ یا غیر دولتی بودنش ؟ مستقل بودنش ؟

احتمالا نفوذ حلقه تئاتر قم کار خودش کرده بود. نکته‌ای که شما هم گفتید، خانواده تئاتر همیشه از درون ضربه می‌خورد.

حالا!

در نهایت فکر می‌کنید خانه تئاتر به مرحله‌ای رسیده که بتواند سهم خودش را طلب کند؟

به هرحال فکر می‌کنم آقای صالحی در ادامه راه آقای صالحی امیری گام برمی‌دارد و تعارضی در سیاست‌ها نیست. فقط امیدوارم به خانه تئاتر اعتماد بیشتری داشته باشند. گرچه از اهالی تئاتر هم انتظار دارم بیشتر از گذشته به یکدیگر اعتماد کنند.که این دومی از نظر من مهم تر است.

فکر نمی‌کنید گفتگوی خصوصی شما با وزیر فرهنگ این فضا را بوجود می‌آورد که خانه تئاتر در حال دور زدن اداره‌کل هنرهای نمایشی است؟ این فضا سوءتفاهم پیش می‌آورد.

اگر همچین برداشتی شود جای تاسف دارد. تاکید دارم باید نیمه پر لیوان را ببینیم چون ما می‌توانیم به حل مشکلات مرکز هنرهای نمایشی حتی معاونت هنری کمک کنیم. باور کنید تا به امروز حتی یک نمونه مسئله شخص یا شخصی مطرح نشده البته شاید این تصور بوجود بیاید. اگر قسامه است با صدای بلند اعلام می‌کنم و آقایان صالحی امیری و عباس صالحی شهادت می‌دهند جز مسائل خانواده ی تئاتر بین ما هیچ بحث دیگری مطرح نشده است.   

الان که آقای نجفی شهردار تهران شده ارتباط با این نهاد چگونه است؟

آقای صالحی امیری در همان چند ماه که بعنوان قائم مقام شهردار مشغول به کار شد به حمایت از اهالی تئاتر ادامه داد و حتی پیشنهاد بستن قرارداد همکاری بین خانه تئاتر و شهرداری هم از سوی ایشان مطرح شد. متن تفاهم‌نامه ارائه شده و به زودی بین خانه تئاتر و شهرداری تهران امضا می‌شود.

دریافتی خانه تئاتر از حق عضویت اعضا چقدر است؟

هر نفر سالانه 50 هزار تومان می پردازد که مبلغ قابل ملاحظه ای نیست.

مدیرکل مرکز اعتقاد داشت چتر خانه تئاتر روی سر کل تئاتر ایران باز نیست.  

اگر دولت اختیارات را تفویض کند، مشکل ایجاد شعب خانه تئاتر در شهرستان‌ها حل شودکانونها و انجمن های موازی از بین برود قطعا چتر گسترده‌تر خواهد شد. ناگفته نماند که اگر طرح نظام صنفی هنر شکل بگیرد این مسائل خود به خود برطرف می‌شود.

البته اساسنامه خانه تئاتر هم ایراد دارد.

منکر نیستم . به ویژه در بحث موسسه ی فرهنگی هنری که این موضوع از سوی مدیرکل مرکز هم مطرح شد. واینکه می گویند حدود اختیارات یک موسسه نمی تواند آن 14 بند باشد . درحالیکه باید پرسید اگر اساسنامه ایراد داشت پس چرا دولت این همه اختیار به ما داد؟ آقای حسینی ، معاون هنری هم در دیداری اینطور اظهار کرد که بندهای موجود در اساسنامه خانه تئاتر فراتر از یک موسسه فرهنگی هنری است. من در جلسه با وزیر هم به آقای حسینی گفتم اگر دولت زمانی اشتباه کرده است با صدای بلند اعلام کند ما تکلیف خودمان را بدانیم.

فکر می‌کنید معاون هنری به سود تئاتر گام برمی‌دارد؟

آقای حسینی بی ارتباط با دنیای هنر نیست ، جوان است و با انرژی مثبت انشاالله. امیدوارم بتواند توقعات ما را تا حدودی بر آورده کند . اولین راه تحقق این توقع مشارکت دادن و استفاده از تجربیات و تخصص اهالی تئاتر است .



نظرات

شما اولین نظر دهنده باشید.

نظر شما




Sroush Aparat Telegram Tiwtter Instagram