در حال بارگذاری لطفا شکیبا باشید...
شیوه اداره شورای داوری شبیه شوراهای حل اختلاف است
■ اخبار » گفتگو ■ شناسه خبر : 6485 ■ دوشنبه 24 دی ساعت 17:59
دبیر شورای داوری خانه تئاتر:

شیوه اداره شورای داوری شبیه شوراهای حل اختلاف است


مریم کاظمی عضو شورای داوری خانه تئاتر است که از زمان تشکیل این شورا در آن حضوری فعال و مستمر داشته است. با توجه به تجربیات با ارزش وی در خصوص رسیدگی به پرونده‌های متعدد در زمینه اختلافات خانواده تئاتر، با وی به گفتگو نشسته تا ابعاد شفاف تری از شورای داوری را به تصویر بکشیم.

شما سال‌هاست که در شورای داوری خانه تئاتر حضور دارید. اندکی در خصوص ماهیت شورای داوری و اینکه چه‌ روندی را طی کرده است بگویید.

لزوم تشکیل شورای داوری به دلیل نیاز پیگیری اختلافات صنفی و کاری ما از همان ابتدای تشکیل خانه تئاتر احساس شد چرا که تعداد اختلافات داشت بالا می‌گرفت و مرجعی هم برای رسیدگی وجود نداشت. در ابتدا قرار شد که از هر سیزده انجمن وقت خانه تئاتر یک نماینده تام‌الاختیار معین شود تا هیئت مؤسس تشکیل و اساسنامه‌ی شورای داوری توسط آن‌ها نوشته شود. الگوی و ملاک ما برای نوشتن این اساسنامه آیین‌نامه‌ی شورای داوری خانه سینما بود. کسانی همچون بهزاد فراهانی، به عنوان نماینده هیئت‌مدیره، فریبرز قربان زاده، نماینده انجمن طراحان صحنه و لباس، خود من نماینده داوری انجمن بازیگران و چند نفر دیگر که علاوه بر خانه تئاتر عضو خانه سینما هم بودند و تا اندازه‌ای به آن آیین‌نامه اشراف داشتند. به‌علاوه مرتضی وکیلیان به عنوان نماینده انجمن نمایش خیابانی ‌هم که اطلاعات حقوقی دارد نیز در این جلسات حضور داشتند. پس از جلسات پیاپی و با نظر همه اعضاء آیین‌نامه‌ی شورای داوری خانه تئاتر تدوین و برای تصویب نهایی در اختیار هیئت‌مدیره وقت قرار گرفت و آن‌ها نیز پس از اصلاحاتی این اساسنامه را مصوب کردند.

این همان آیین‌نامه‌ای است که اکنون در خانه تئاتر به آن استناد می‌شود؟

بله؛ اما قبل از آن‌هم برای حل اختلافات به ما مراجعه می‌شد و ما سعی می‌کردیم به‌صورت کدخدا منشی آن‌ها را حل کنیم. جدای قوانین و تبصره‌های موجود در آیین‌نامه سعی ما بر این بود که افراد به یک توافق و آشتی برسند و کار به شرایط جایگزین و مجازات جایگزین و تنبیه کردن نرسد.

به‌مرور که جلو رفتیم افرادی که می‌توانستند به‌طور مداوم در جلسات داوری حضورداشته باشند کم و کمتر شدند تا جایی که فقط من و آقای فراهانی مانده بودیم که به‌طور مستمر به این پرونده‌ها رسیدگی می‌کردیم و حتی گاهی می‌شد که برای حل اختلاف به خانه افرادی که نمی‌توانستند به اینجا بیایند می‌رفتیم. سعی ما بر این بود که بسیاری از این اختلاف‌ها در آرامش حل شود.

به‌طورکلی شورای داوری خانه تئاتر افت‌وخیزهای زیادی را تجربه کرده است. ولی همیشه آقای فراهانی و من گاهی با هم و گاهی به‌ تنهایی جلسات را دنبال می‌کردیم و من در نبودن ایشان سعی می‌کردم همان‌طوری که از ایشان یاد گرفته بودم اختلافات را به شیوه‌ی کدخدا منشی و دوستانه و با اشراف به شرایطی که در تئاتر حاکم است، حل کنم. در همین فاصله هم نامه‌ای از سوی آقای انتظامی که رئیس هیئت‌مدیره وقت خانه تئاتر بودند به‌عنوان دبیر شورای داوری به من داده شد تا بتوانم پرونده‌ها را علیرغم تشکیل نشدن جلسات پیگیری کنم.

درواقع آیین‌نامه‌ای تدوین شد که نگاهی اجرایی به جلسات داوری داشت. برای داوری کردن اختلافات و رای دادن، رویکردتان قوانین مجازات کیفری کشور بود یا اینکه متناسب با تئاتر، قوانینی را تصویب کردید که بتوان به آن استناد کرد؟ برخی موارد مبتلابه در تئاتر ممکن است در قوانین کیفری اسلامی که قوه قضائیه به آن استناد می‌کند وجود نداشته باشد، دعواهای تئاتر از جنس دعواهای مردم عامه نیست، محل رجوع شما برای چنین دعواهایی چه بوده است؟

درواقع مهم‌ترین الگویی که در قوه قضائیه وجود دارد و ما به آن استناد کردیم همان وجود شورای حل اختلاف است. ما هیچ الگویی نداشتیم و مصداق‌های عملی برای تعیین مجازات و یا تنبیه برای خطاهای حرفه‌ای که در حرفه‌ی ما اتفاق می‌افتد، نداشتیم.

پس آیین‌نامه را چگونه تدوین کردید؟

اختلاف‌های زیادی برای تدوین آیین‌نامه وجود داشت و حتی خانم طالب نظری، به‌عنوان یکی از اعضاء تدوین اساسنامه، خودشان حقوق می‌خواندند و خیلی تأکید داشتند که این آیین‌نامه باید حتماً با باب هفتم آیین دادرسی مدنی که همان شوراهای حل اختلاف است مطابقت داشته باشد تا طبق قوانین کشوری بتوان به آن استناد کرد؛ اما جمع نمایندگان صنوف که در تدوین آیین‌نامه حضور داشتند، خیلی این رویکرد را برنتافتند و معتقد بودند که ما نمی‌خواهیم مجازاتی را مانند آنچه در قانون اساسی و تعریف جرم‌ها وجود دارد داشته باشیم و می‌خواهیم اساس حل اختلاف‌ها به شیوه‌ی کدخدا منشی باشد و مهم‌تر از آن این‌که هیچ‌کس جز خودمان قوانین حرفه‌ای تئاتر را نمی‌شناسد.

آیا فکر نمی‌کنید این شیوه‌ی حل اختلاف و نبود یک مرجع مشخص برای تصمیم‌گیری تا حدودی رأی را به سلیقه‌ای شدن نزدیک کند؟

هیچ‌کس نمی‌تواند رأی را تعریف بکند. مگر هم‌اکنون مرجعی برای صدور رأی وجود دارد؟ در آیین‌نامه که نمی‌توان چنین چیزی را مشخص کرد مثلاً در قوانین تعریف جرائم و مجازات متناظر هر جرم جزءبه‌جزء مجازاتی تعریف و تصویب‌شده است و قاضی طبق ماده‌ها و تبصره‌ها تصمیم می‌گیرد اما در قوانین تئاتر نمی‌توان تدوین کرد که کدام مجازات متعلق به کدام خطا است چون اختلافات مورد به مورد با هم فرق دارند مثلاً زمانی که شخصی ترک کارکرده است، ظاهر امر ساده است، اما همین مورد هزاران تبصره پشت خود دارد. باید صحبت‌های طرفین شنیده شود و بر اساس شرایط خاص آن پرونده تصمیم گرفته شود.

مسئله مهم دیگر این است که معنی کدخدا منشی دادن رأی نیست. اکثر کسانی که اعتراض می‌کنند با همین اشتباه فکر می‌کنند که رأی صادرشده است درصورتی‌که ما در جلسه حل اختلاف رأی نمی‌دهیم بلکه تلاش می‌کنیم به یک توافق برسیم.

منظور شما این است که شورا رأی صادر نمی‌کند؟

شورا رأی می‌دهد ولی به این توضیح توجه کنید؛ تلاش بر این است که قبل از آن طرفین دعوا به شیوه‌ی دوستانه و صمیمی به یک توافق برسند. قوانین ما به این صورت بود که شاکی و متشاکی را دعوت می‌کردیم، اگر می‌توانستیم آن‌ها را به آشتی برسانیم صورت‌جلسه‌ای مبنی بر آن توافق تنظیم می‌شد و طرفین آن را با امضا و اثرانگشت تائید می‌کردند؛ اما اگر به توافق نمی‌رسیدند، پرونده برای صدور رأی به جلسه همگانی که در آن نمایندگان ‌همه صنوف حضور داشتند می‌رفت و رأی نهایی در آن جلسه صادر می‌شد. برای این رأی هم به مدت 20 روز حق تجدیدنظر قائل می‌شدیم که در صورت عدم رضایت طرفین به رأی و درخواست تجدیدنظر، یک شورای عالی متشکل از هیئت‌مدیره مرکزی و رئیس شورای داوری، پرونده را بررسی و رأی نهایی را صادر می‌کرد که لازم‌الاجرا است.

اما نکته مهم و جالب‌توجه این است که اغلب کسانی که به ما مراجعه می‌کردند به توافق می‌رسیدند و پرونده بسته می‌شد. در بسیاری از موارد افراد دچار این سوءتفاهم می‌شوند، زمانی که ما آن‌ها را دعوت می‌کنیم و به آن‌ها مشاوره می‌دهیم که شما باید این کار را می‌کردید یا این کار را نمی‌کردید، رأی صادر کرده‌ایم و یا طرف کسی را گرفته‌ایم درصورتی‌که ما فقط قوانین عرف این حرفه را برای آن‌ها تعریف کرده‌ایم که مثلاً به هر دلیلی شما نباید ترک کار بکنید و ... اما چون ممکن است بعضی صحبت‌ها موردنظر واقع نشود، تصور بر این است که ما به نفع طرف مقابل رأی می‌دهیم یا موضع‌گیری می‌کنیم.

مهم این است زمانی که شما در مسئله‌ای توافق می‌کنید و آن را امضا می‌کنید دیگر دلخوری معنی ندارد چرا که دیگر آن توافق صورت گرفته است؛ اما بارها شنیده‌ام کسانی که در یک جلسه به توافق رسیده‌اند و آن را امضا کرده‌اند بازهم معترض آن توافق می‌شوند و تعجب می‌کنم از اینکه می‌گویند ما مجبور به چنین توافقی شده‌ایم؛ ما هیچ‌گاه کسی را مجبور به توافق نکرده‌ایم. بنا به تجربه‌ی من در خیلی از موارد، کدورت‌ها با مرور زمان حل می‌شود؛ مثلاً بسیاری از شکایت‌ها به این دلیل است که یا جواب تلفن هم را نمی‌دهند یا توضیح درستی برای هم ندارند و طرف مقابل به دلیل این‌که فکر می‌کند به او توهین شده است احساس می‌کند که باید شکایت کند.

با توجه به اینکه رأی شورای داوری خانه تئاتر ضمانت اجرایی ندارد، پس از توافق صورت گرفته و یا صدور رأی چه می‌شود؟

طبق آیین‌نامه، رأی شورای عالی داوری لازم‌الاجرا است.

پس اگر یکی از طرفین رأی را قبول نکند و آن را اجرا نکند چه می‌شود؟

تاکنون طبق آنچه عرف بوده است ما از همکاری تلویحی ارگان‌های ذی‌ربط استفاده می‌کردیم. بدون اینکه قانون خاصی وجود داشته باشد، ترجمان‌هایی مانند مرکز هنرهای نمایشی، شورای نظارت، انجمن هنرهای نمایشی، شهرداری، تماشاخانه ایرانشهر، سایر تماشاخانه‌ها و ... برای اجرای این رأی‌ها با ما همکاری می‌کنند.

در زمان آقای شفیعی، مدیرکل اسبق هنرهای نمایشی ما خواستار این شدیم که تفاهم‌نامه‌ای بین مرکز هنرهای نمایشی و خانه تئاتر نوشته شود تا قدرت اجرایی به رأی شورای داوری خانه تئاتر داده شود. این تفاهم‌نامه هیچ‌گاه امضا نشد اما از همان زمان با دستور مدیرکل هنرهای نمایشی حکم شورا محترم شمرده‌شده و اجرا می‌شود.

آیا به هر نوع اختلافی در شورای داوری رسیدگی می‌شود؟

ازآنجاکه ما اهرم کافی و متر و معیاری مناسب برای ارزیابی و اثبات جرم در موارد اخلاقی را نداریم، بنابراین چنین پرونده‌هایی را نمی‌پذیریم؛ اما در مورد مسائل مالی ملاک سنجش وجود دارد که همان قرارداد تیپ است. در حال حاضر نیز آخرین قرارداد تصویب‌شده در خانه تئاتر که به امضای مرکز هنرهای نمایشی هم رسیده است در پرونده‌هایی که قرارداد ندارند برای ما ملاک ارزیابی است؛ اما اگر بین طرفین قرارداد کتبی وجود داشته باشد، همان قرارداد ملاک و محترم است. درصورتی‌که عدم وجود قرارداد به قرارداد تیپ، به هزینه‌ها، به عایدی نمایش و ... توجه می‌شود. کارگردان و یا تهیه‌کننده‌ای که شفاف نباشد ما را مجبور به ورود به حریم مالی او می‌کند.

طبق آیین‌نامه داوری خانه تئاتر کلیه اعضا ملزم هستند که برای پیگیری شکایات خود به شورای داوری خانه تئاتر مراجعه کنند.

با توجه به اینکه در این شورا بیشتر حل اختلاف صورت می‌گیرد تا صدور رأی، آیا بهتر نیست که به‌جای نام شورای داوری نام آن شورای حل اختلاف گذاشته شود؟

همان‌طور که گفتم صدور رأی هم در این شورا صورت می‌گیرد اما در تمام این سال‌ها تنها 2 پرونده در سال‌های گذشته و 4 پرونده هم اخیراً به جلسه‌ی داوری و صدور رأی رسیده است. مابقی پرونده‌ها را توانسته‌ایم به همان شیوه‌ی کدخدا منشی حل کنیم.

حجم پرونده‌هایی که به شورای داوری رجوع می‌کنند چقدر است؟

در هفته حدود 3 یا 4 پرونده به ما رجوع می‌کنند؛ اما با توجه به اینکه در حال حاضر فقط من به پرونده‌ها رسیدگی می‌کنم و با توجه به مشغله خودم، به‌طور متوسط می‌توانم به 3 یا 4 پرونده در ماه رسیدگی کنم.

در حال حاضر چند پرونده‌ی رسیدگی نشده وجود دارد؟

از آغاز سال تاکنون حدود 30 پرونده را رسیدگی کرده‌ام و به نتیجه رسیده است اما حدود 70-80 پرونده وجود داد که به آن‌ها رسیدگی نشده است.

آیا شورای داوری برای بررسی پرونده‌ها از شاکی و متشاکی پولی دریافت می‌کند؟

خیر

شما و کسانی که پرونده‌ها را بررسی می‌کنند از خانه تئاتر حق‌الزحمه دریافت می‌کنید؟

خیر

آیا فکر نمی‌کنید ممکن است اینکه جلسات کمتر تشکیل می‌شود و بیشتر بار آن به دوش شما افتاده است دلیلش همین مسئله باشد و باعث شده است که افراد دیگر انگیزه خود را برای حضور در جلسات داوری و رسیدگی به پرونده‌ها از دست داده‌اند؟ آیا فکر نمی‌کنید نیاز است که سازوکاری این‌چنینی برای شورای داوری راه بیفتد تا روند بهتری پیدا کند؟

من شخصاً هیچ‌وقت در این چند سال به این شکل به این موضوع فکر نکردم که بخواهم برای این کار پولی دریافت کنم. به‌جز امسال که به دلیل مشغله‌ی بیشتر اجرایی روزهای کمتری فرصت می‌کنم برای بررسی پرونده‌ها وقت بگذارم تا سال گذشته من چهار روز در هفته و تمام‌وقت آزادم را در خانه تئاتر بودم. شخص این را برای کسانی که می‌خواهند داوری کنند درست نمی‌دانم و فکر می‌کنم این باید جزو خدمات خانه تئاتر باشد؛ اما اگر شورای داوری ساختار رسمی پیدا کند و کسی را برای پیگیری امور استخدام کند طبیعتاً باید حقوق دریافت کند اما برای کسانی که داوری را انجام می‌دهند دریافت پول را صحیح نمی‌دانم.

درست است که ما تابع قوانین کشوری هستیم و طبق همین قوانین کسی که داوری را انجام می‌دهد باید حق الجلسه دریافت کند اما من این را در خصوص شورای داوری خانه تئاتر درست نمی‌دانم.

چرا؟! کسی که در یک روز پنج یا شش ساعت برای رسیدگی به پرونده‌ها وقت می‌گذارد، زمانی که حق‌الزحمه برای این کار دریافت کند باانگیزه بیشتری برای جلسات بعدی وقت خواهد گذاشت و شاید ترافیک به وجود آمده و تأخیر در بررسی پرونده‌ها نیز از این طریق کاهش می‌یابد.

نظری در این مورد ندارم ممکن است این هم یک‌راه حل باشد اما ازآنجاکه قوانین بالادست برای کسانی که در این نوع ارگان‌ها باشند و حقوق دریافت کنند، وجود ندارد، دریافت حق‌الزحمه منوط به وجود تشکیلات سازمان‌دهی شده است. در این صورت افراد ملزم به شرکت در این جلسات می‌شوند و چون داوری کار اصلی این افراد نیست برای آن پرونده خاص دعوت می‌شوند. تشکیلات افراد مورد قبول هیئت‌مدیره و صنوف را دعوت می‌کند برای داوری و افرادی را ملزم به حضور در جلسات خواهد کرد؛ اما اگر قرار است که این اتفاق بیفتد برای ارزیابی تخلفات احتمالی هم باید قوانینی وجود داشته باشد؛ زیرا این باعث تغییر بسیاری از معیارها می‌شود؛ در هر صورت من برای خودم و وقتی که در شورای داوری می‌گذارم دریافت هیچ نوع حقوق مادی قائل نیستم و اگر چنین چیزی تصویب شود و من جزو آن شورا باشم برای خودم استثنا قائل شده و نمی‌پذیرم زیرا آزادی عمل من را می‌گیرد اما مخالف آن‌هم نیستم.

مرکز هنرهای نمایشی به‌عنوان متولی اصلی دولت در این بخش چگونه می‌تواند در این مقوله تأثیر مثبت بگذارد و در این مدت به دیدگاهی برای مشارکت آن با شورای داوری رسیده‌اید؟

من یک طرح پیشنهادی برای چنین مشارکتی تنظیم کرده‌ام. در چارت پیشنهادی من این تنها مسئله‌ی خانه تئاتر نیست. خانه تئاتر یک تشکیلات صنفی است که بی‌غرض نسبت به خطاهای جامعه‌ی تئاتری ما می‌تواند اظهارنظر کند چون کارشناس‌های آن را دارد؛ اما مرکز هنرهای نمایشی و سایر ارگان‌های تابعه هم که به‌نوعی تئاترها در سالن‌های آن‌ها به اجرا می‌رود، از این خدمات خانه تئاتر منتفع می‌شوند و ما به اختلافات آن‌ها هم رسیدگی می‌کنیم بنابراین باید بودجه‌ای برای تأمین مکان و استخدام نیروی دفتری در اختیار خانه تئاتر بگذارند ولی اختیار شورای داوری باید با خانه تئاتر باشد. تعریف ساختارهای سازمانی، مکان و تعیین کارشناسان آن به عهده خود خانه تئاتر خواهد بود. حال اگر دستمزدی هم برای کارشناسان در نظر گرفته شود به نظر من آن‌هم باید از طرف مرکز هنرهای نمایشی تأمین شود.

انتظار شما از مرکز هنرهای نمایشی در همین موارد خلاصه می‌شود؟

بله تأمین جا، نوشتن یک تفاهم‌نامه‌ی لازم‌الاجرا و ابلاغ آن به همه‌ی سالن‌های نمایش و الزام به‌اضافه کردن این مسئله به قراردادهایی که برای اجرای نمایش‌ها بسته می‌شود.

در حال حاضر در قراردادهای مرکز هنرهای نمایشی هم این موضوع ذکر نشده است. آقای سرسنگی سال آخر حضورشان در تماشاخانه ایرانشهر کار خوبی کردند و در قرارداد تیپ خود نوشتند در حل اختلاف، حضور نماینده شورای داوری خانه تئاتر الزامی است اما پس از ایشان قراردادها تغییر کرد.

همان‌طور که می‌دانید انجمن هنرهای نمایشی در ذات خود دولتی است اما در پوسته‌ی بیرونی خود خصوصی است و می‌دانیم که انجمن هنرهای نمایشی در شهرستان‌ها شعبه دارد و تشکیل گروه‌های نمایشی و هویت بخشی در شهرستان‌ها ذیل این انجمن انجام می‌شود به نظر شما این انجمن در این میان چه نقشی می‌تواند داشته باشد؟

انجمن هنرهای نمایشی مانند بانک پولی مرکز هنرهای نمایشی است و حساب‌وکتاب‌ها و بستن قراردادها و ... به عهده‌ی این انجمن است. این انجمن کار تشکیلاتی انجام نمی‌دهد امور مالی و تأمین بودجه کار اصلی این انجمن است و در همین راستا هم می‌تواند اثرگذار باشد. انجمن نمایشی سابق انتخابی بود و از طریق مجمع هیئت‌مدیره آن انتخاب می‌شد همان انجمنی که ما هم به عنوان بدنه اجرایی در تخصص‌های مختلف عضو آن بودیم و بعدها اخراج شدیم؛ اما اکنون کارکنان آن از طریق انتصاب تعیین می‌شوند اما قوانین ثبت گروه‌ها متفاوت است. روسای انجمن هنرهای نمایشی در دوره خود در مسائل حل اختلاف نهایت همکاری را با شورای داوری خانه تئاتر داشته است و از این بابت سپاسگزاریم.

اما مسئله اصلی این است که سایت‌های فروش، تماشاخانه‌های خصوصی، تهیه‌کنندگان، مدیران تولید و کارگردان‌ها چه قرارداد بنویسند و چه ننویسند باید برای حل اختلافات خود به شورای داوری خانه تئاتر مراجعه کنند.

در آیین‌نامه شورای داوری نوشته شده است که به کارهایی که قرارداد دارند باید رسیدگی شود اما عمده شکایات رسیده فاقد قرارداد هستند ما تاکنون هم به شکایاتی که فاقد قرارداد هستند و هم به شکایات کسانی که عضو خانه تئاتر نیستند اما ما را به‌عنوان حکم قبول دارند رسیدگی کرده‌ایم.

همکاری قوه قضائیه و خانه تئاتر در حل این شکایات چگونه می‌تواند صورت گیرد؟

در حال حاضر در قوه‌ی قضائیه دعاوی مالی زیر 20 میلیون تومان به شورای حل اختلاف ارجاع می‌شوند اگر قوه قضائیه شورای حل اختلاف خانه تئاتر را نیز به رسمیت بشناسد رأی ما می‌تواند الزام‌آور باشد و ما تنها نیاز داریم که تأمین مالی تشکیلات خود را از مرکز هنرهای نمایشی و سایر ارگان‌هایی در اجرای تئاتر دخیل هستند انجام دهیم. همه این‌ها می‌توانند به ما کمک کنند تا یک شورای داوری جامع شکل بگیرد و بعد ما می‌توانیم کارشناسانی را برای این امر آموزش دهیم حتی از شهرستان‌ها نمایندگانی می‌توانند این آموزش را ببینند و شوراهای داوری خود را تشکیل دهند.

در کشورهای دیگر همچون آلمان دادگاه‌های مخصوصی برای رسیدگی به اختلافات تئاتر وجود دارد آیا تاکنون چنین بحثی و یا طرح و پیشنهادی از جانب خانه تئاتر به قوه قضائیه داده نشده است؟

تاکنون چنین پیشنهادی نبوده اما خیلی از این مسئله استقبال می‌کنیم ما سه نفر را در میان هنرمندان داریم، قاسم طاهر احمدی، علی پویان و شاهد پیوند که به‌عنوان کارشناس تئاتر در دادگستری حضور دارند که ضابطین قوی دادگستری هستند و قاضی در دعاوی هنری از این کارشناسان کمک می‌گیرد؛ اما مهم این است که ما نباید قوانین خود را تابع قوه قضائیه بکنیم بلکه آن‌ها باید قوانین ما را بپذیرند چراکه تئاتر قوانین خاص خود را دارد و با دعاوی معمول متفاوت است. همکاری قوه قضائیه و خانه تئاتر گاهی وجود داشته که از سمت آن‌ها به آقای راد مدیرعامل وقت خانه تئاتر نامه زده‌شده و از نظر کارشناسی خانه تئاتر در حل پرونده‌ها کمک گرفته‌شده است؛ اما به نظر من بهترین کار این است که قوه قضائیه شورای حل اختلاف ما را به رسمیت بشناسد و حکم ما را لازم‌الاجرا بداند.

ما در کشور صنوفی داریم که قدمت بسیار بیشتری نسبت به خانه تئاتر دارند؛ مثل صنف وکلا یا پزشکان. آیا تاکنون خانه تئاتر در خصوص هیئت‌های حل اختلاف این صنوف تحقیقی انجام داده و رابطه‌ی آن‌ها با قوه قضائیه و احکام آن‌ها را مورد بررسی قرار داده است؟

من فقط خانه سینما را دنبال کرده‌ام در پرونده‌ای که به خانه سینما رفت‌وآمد می‌کردم متوجه شدم که در خانه سینما تشکیلات حقوقی مستقلی وجود دارد و شورای داوری جزو ارکان خانه سینما است. یک نفر به‌عنوان منشی به‌طور مستمر برای پیگیری و تنظیم جلسات بررسی پرونده‌ها در آنجا حضور دارد و رأی صادرشده در این شورا لازم‌الاجراست؛ در این خصوص که با قوه قضائیه چگونه در تعامل هستند را تاکنون پیگیری نکرده‌ام.اما فکر می‌کنم در تمام صنوف زمانی پای قوه قضائیه به میان می‌آید که عدم تمکین به رأی وجود داشته باشد.

در حال حاضر ما قوانین و دستورالعمل‌های خاص خود را در حل پرونده‌ها یافته‌ایم و کم‌کم مدون کرده‌ایم؛ مثلاً طبق همین دستورالعمل‌ها به‌طور نمونه اگر کسی محکوم به پرداخت دستمزد شده باشد و آن را نپرداخته باشد قانون ما این است که در کار بعدی این مبلغ از دستمزد او کم و برای بدهی قبلی او پرداخت می‌شود؛ و یا اینکه اگر کسی تا سه بار این خطایی را انجام دهد مانند کسی که پروانه کسبش باطل می‌شود برای مدتی از اجرا محروم می‌شود.

با توجه به تجربیاتتان در شورای داوری خانه تئاتر چه نکات و پیشنهاد‌هایی را می‌توانید به اهالی تئاتر برای کاهش بروز مشکل و اختلافات احتمالی ارائه دهید؟

در طی این سال‌ها به‌مرور با آمدن شکایت‌های مختلف به یک سلسله دستورالعمل رسیده‌ایم که می‌توانیم این دستورالعمل‌ها را تنظیم و در اختیار خانه تئاتر و هنرمندان تئاتر قرار دهیم. در واقع ما برای خودمان متری برای اندازه‌گیری و سنجش به دست آورده‌ایم اما چون مصوب نشده است نمی‌توانم بگویم علناً قوانین مصوب شورای داوری است اما می‌تواند به‌عنوان یک کتاب قانون کمکی در شورای داوری مورد استفاده قرار گیرد.

این دستورالعمل‌ها می‌تواند به هنرمندان کمک کند که در زمان بستن یا نبستن قرارداد چگونه عمل کنند که مشکل کمتری برایشان پیش آید.

از جمله این دستورالعمل‌های این است که درصورتی‌که نبستن قرارداد، توافق‌ها را در جمع انجام شود تا در صورت نیاز شاهد داشته باشند.

اگر قرار است که قرارداد با تهیه‌کننده بسته شود باید ایشان فردی سرشناس باشد. ما برخلاف سینما در تئاتر اصلاً تهیه‌کننده نداریم. بعضی کارگردان‌ها برای فرار از مسئولیت، بستن قرارداد را به شخصی به عنوان تهیه‌کننده محول می‌کنند. چنانچه شخص تهیه‌کننده صرف‌نظر از فروش گیشه هزینه‌ها را تقبل کرده و بپردازد می‌توان عنوان تهیه‌کننده به او اطلاق کرد و در غیر این صورت خرج کرد از محل گیشه و کمک‌هزینه نمایش کسی را تهیه‌کننده نخواهد کرد؛ بنابراین بهتر است پیش از بستن قرارداد نسبت به تهیه‌کننده شناخت کافی حاصل شود.

 

 

 

 

کلیدواژگان


نظرات

شما اولین نظر دهنده باشید.

نظر شما




عضویت


© ۲۰۱۹ TheaterForum. All rights reserved
Developed by : w w w . d o r w e b . i r
اطلاعات تلفن Rss
خانه تئاتر



به ما بپیوندید : Sroush Aparat Telegram Tiwtter Instagram